WAAROM IK 40 DAGEN ZONDER TWIJFEL DOE

Omdat ik het nodig heb.

OMDAT DIT MIJN BREIN IS:
“ZOU IK NU DIE APPELSIEN ETEN OF NIET? WANT EEN APPELSIEN IS NATUURLIJK WEL GEZOND. MAAR DAN HEB IK SEFFES MISSCHIEN GEEN HONGER MEER VOOR ANDER ETEN. HOEVEEL SUIKER ZOU ER IN EEN APPELSIEN ZITTEN. NIET VEEL WAARSCHIJNLIJK. MAAR MISSCHIEN GAAT MIJN MAAG DAT NIET GOED VERTEREN. MAAR IK HEB TOCH WEL ZIN IN EEN APPELSIEN…“

Ja, dat is een kleine greep uit de gedachten van mijn brein gisterenmiddag toen ik de keuken binnenliep rond half vijf en appelsienen zag liggen in de fruitmand. Enfin, het is duidelijk. Ik heb het nodig om eens 40 dagen niet alles in vraag te stellen, constant.

Maar ik wil wel graag een onderscheid maken tussen de grote dingen des levens en de kleine, onbenullige, pietluttigheden.

  1. DE GROTE DINGEN DES LEVENS ZOALS ‘WAAROM LEEF IK?’ ‘MAAK IK DE JUISTE BESLISSINGEN?’ EN ‘BEN IK EEN GOEDE PERSOON’.

Op zich vind ik dit echt topgedachten. Alleen, ze overheersen mijn leven te veel. Je kan gewoon niet elke dag over de zin van het leven nadenken. Ah nee, want dan is er geen tijd meer om dat leven echt te leven (duuuh). Dus daarom. 40 dagen rust voor mijn hersenen. En dan kunnen ze nadien wel weer wat nadenken over die grote zaken. Gewoon nu even niet.

  1. DE KLEINE DINGEN DES LEVENS ZOALS ‘ZOU IK NU DIE APPELSIEN ETEN OF NIET?’ OF ‘HEB IK NU HONGER VOOR EEN OF TWEE PISTOLETS?’

Ja, dat zijn letterlijk gedachten van mij. Maar vooral, ik twijfel daar dan echt lang over hé. Dat is niet van twee seconden later ‘ja, doe maar twee’. Nee heel de rij in de bakker sta ik daar met een kloppend hart omdat ik niet weet of ik een of twee pistolets wil (ok, kloppend hart is misschien overdreven, maar tenminste een hart dat zwaar aanvoelt).


Enfin, die twijfels wil ik dumpen, zoals Trisha Ignace heeft gedumpt: moeiteloos en zonder achterom te kijken.


Het lijkt mij gewoon mooi om mezelf te dwingen om niet te lang stil te staan bij kleine keuzes, want dat is het punt: ze zijn ONBELANGRIJK. Ik heb geschreven: dwingen. En dat bedoel ik ook zo. Ik ga mezelf dwingen.

Oh ja, om af te sluiten nog de top 3 van mijn meest absurde twijfels, die wil ik je echt niet ontnemen. ZITA’S TOP 3 MEEST ABSURDE TWIJFELS:

  • Na 2,5 jaar verbouwen aan mijn huis:
    Zou ik dit huis wel leuk vinden om in te wonen?
    (CHRIST. MEENT GIJ DIT? GE HEBT NET 2,5 JAAR VAN UW LEVEN OPGEGEVEN OM HET TE VERBOUWEN. WOONT GEWOON IN DAT HUIS).
  • Toen ik 16 was:
    Zou ik lesbisch zijn?
    (Niet omdat ik nog nooit op een jongen verliefd was geweest, dat was al vaak gebeurd. Ook niet omdat ik ooit al gevoelens had gehad voor een meisje. Nee hoor. Gewoon omdat ik nog nooit een lief had gehad, dus leekt het me logisch dat ik misschien wel lesbisch was.)
  • Op een doodnormale zaterdag enkele weken geleden:
    Zou ik nu naar buiten gaan om iets leuks te doen of zou ik gezellig binnen blijven?
    (Ik ben uiteindelijk niet naar buiten geweest om leuke dingen te doen. Ik heb ook niet binnen gezellig dingen gedaan. Ah nee, want ik was te druk bezig met twijfelen wat ik zou doen. Aaaargh.)
  • We hebben ontdekt dat we eigenlijk dezelfde tekst hebben geschreven over waarom we 40 dagen zonder twijfel willen doen. Dus als je nu de mijne hebt gelezen, hoef je technisch gezien die van Sara niet meer te lezen, want er staat hetzelfde in (maar lees toch maar, voor de inhoud).

** Voor de denkers: ja, deze boodschap staat ook onderaan Sara haar tekst, echt, check het!

eacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*
Website