DELEGEREN EN COMPARTIMENTALISEREN. DE KEY VOOR REIZEN ZONDER TWIJFEL (en het leven in het algemeen eigenlijk).

Ik ga naar de USA volgende week. Nee, volgende week klinkt echt veel te ver weg. En dat is het niet. Want we vertrekken woensdagochtend en dat is nauwelijks nog 70 uur vanaf nu (aaaaaaaaa!).

‘So?’, denken jullie waarschijnlijk allemaal (behalve misschien een paar enthousiastelingen, ik hou oprecht van jullie en jullie steeds wederkerend enthousiasme).

Ik begrijp de reactie van de anderen, als rationele mens. Het is niet alsof ik een nieuw werelddeel ga ontdekken. Maar het ding is, ik kan deze reis niet meer als rationele mens bekijken. Want, hier komt het, ik ben NOG NOOIT buiten Europa geweest. Nog nooit. Behalve als Istanbul telt, maar dat telt eigenlijk toch niet echt hé?

Oorzaak 1: mijn ouders vinden Frankrijk een fantastisch land. Die wilden altijd naar Frankrijk. Mijn jeugd is de Ardennen en dan Frankrijk, Frankrijk, Frankrijk, Frankrijk. Ik weet het. Frankrijk da’s mooi. En leuk. En de zon schijnt daar. Maar voor de rest is dat niet bepaald de meest spannende bestemming.

Oorzaak 2: wanneer ik eindelijk een beetje volwassen en vrijgevochten werd en mijn eigen reisbestemmingen kon kiezen, heb ik de verstandige beslissing* genomen om een huis te kopen. Op mijn 22ste. WIST IK VEEL dat een huis kopen dan zou inhouden, dat er geen geld meer zou zijn om ver te reizen?

Oorzaak 3: een reisbestemming kiezen, kan in mijn geval enkele jaren duren.

 

En daarom is het voor mij WAANZIN dat ik op dit moment volgende week op Highway One aan het rijden ben (dat is die snelweg van in de intro van in The O.C, FO REAL, check die foto hierboven).

wij op het strand over een week
Dit zijn wij over een week. Behalve dan dat mijn haar niet zwart en lang is zoals Summer en het lief geen krullen heeft zoals Seth en ook ietsje struiser gebouwd is en eigenlijk ook nooit polo’s draagt. Onze vrienden lijken echt wel veel op Marissa en Ryan.

Nu, dit heeft allemaal natuurlijk niks met twijfel te maken.Maar we komen er, echt.

Het lief en ik zijn immers begonnen aan de voorbereiding van deze reis op het moment dat ook 40 dagen zonder twijfel begon. Een potentieel zeer ontvlambare situatie. Inderdaad. Maar ik moet het zeggen, het is enorm goed gegaan. En dat is allemaal dankzij één geniaal inzicht dat mij door heel de voorbereiding van de reis heeft geholpen, en dat mogelijks heel mijn bestaan vanaf nu drastisch gaat wijzigen.


40 dagen zonder twijfel kan ook zijn: 40 dagen beslissingen uitbesteden.


 

 En wat blijkt: beslissingen uitbesteden is echt de max! Voor deze 40 dagen was ik niet alleen slecht in beslissingen nemen, ik was ook niet goed in beslissingen uitbesteden. Dat was mijn probleem. Daar komen al die explosieve situaties van. Maar nu, met 40 dagen zonder twijfel heb ik dit geleerd. Als je delegeert, dan HOEF JE HELEMAAL NIET TE BESLISSEN. Dat is geniaal.

We gaan op reis met twee vrienden. En basically hebben zij de auto, de route en de helft van de slaapplaatsen vastgelegd, de tickets geboekt, de datum bepaald… En ook het lief heeft zich van zijn beste kant laten zien, en echt op voorhand dingen geboekt en al

Het enige wat ik wel beslist heb, is de Airbnb in New York. En daarbij was mijn strategie de volgende: compartimentaliseren (dat woord heb ik net verzonnen, goed hé). Eerst van veelheid naar weinig-heid gaan. Ik koos 3 plekken uit: één super cheap, één middel goedkoop en één duurdere. En dan is het eigenlijk best wel gemakkelijk om te kiezen. Want kiezen tussen drie Airbnb’s of kiezen tussen honderdduizend, dat is echt een wereld van verschil.

Enfin, het blijkt dus allemaal te draaien om 2 dingen: delegeren én compartimentaliseren.

 

* Ik hoop dat jullie hier de ironie lezen, een huis kopen op mijn 22ste is ongetwijfeld de meest onnozele en impulsieve en meest ondoordachte beslissing die ik in mijn leven heb genomen. Anderzijds, zonder impulsiviteit had ik waarschijnlijk nooit (VAN MIJN HELE LEVEN NIET) een huis gekocht en altijd blijven twijfelen. En ook. Alles is goed gekomen. Wij wonen er nu. En ons huis is best wel goed bezig met ons warm en droog te houden en gezellig. te zijn. Ja, ik voel veel liefde voor ons huisje nu het af is.

 

eacties

  1. Blijf in America maar goed delegeren en compartimentaliseren, zo gaat zeker alles goed. Behalve voor eten, kies dan gewoon het eerste wat je wil, of hetgeen je het hardste wil :)!!

  2. Wat een heerlijke blog; een paar weken geleden op een nieuwssite ontdekt tijdens het reizen toen ik benieuwd was hoe het er op het thuisfront aan toe ging, en besloten dat ook mijn getwijfel ook best wel een toontje lager mocht zingen.

    En het werkt! Het maakt het reizen zoveel gemakkelijker. Het lief is jullie ZO dankbaar.
    2 belangrijke ondervindingen: 1/ de sfeer maak je volledig zelf ook al heb je per ongeluk een minder goeie keuze gemaakt op de menukaart, je ingeschreven voor een ‘oeps’ saaie trekking of zijn de lakens van je hostel vochtig tot nat. 2/ de onderdelen van een keuze zijn veel meer waard voor je ze gemaakt hebt, dan erna. Soms vergeet je zelfs dat je dit kortgeleden nog belangrijk vond.

    Twijfel a.u.bniet over het verderzetten van de blog.
    Liefs en veel reisplezier!

    • Dank u voor de complimenten én de tips (ik kan werkelijk elke tip gebruiken). Ik neem mee dat we de sfeer zelf maken (ook als de lakens van ons hostel vochtig zijn :)), nu Caroline Corradi is erbij, ik heb het gevoel dat dit moeilijk kan mislopen. ;)

Laat een reactie achter bij zita Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*
Website